ถึง..คนคนนั้น...เสื้อสีเทา

วันนี้...รู้มั้ย..ว่าเสื้อสีเทาเข้ากับนายมากๆเลยนะ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เสื้อที่เราเลือกให้ก็ตาม

แต่ช่างมันเถอะ

คนเราย่อมมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเองนี่นา..

ก็เหมือนกับเรา

วันนี้...เราตัดสินใจจะตัดนายออกจากหัวเราให้ได้แล้วนะ

ถึงแม้ว่าเสื้อสีเทา จะเป็นเสื้อที่เราชอบมากๆ ก็ตาม

แต่คนเรามองแค่เสื้อผ้า หน้าตาไม่ได้นี่นา

เรายอมรับนะ..ว่าเราเริ่มชอบนายที่หน้าตา..

วันรับน้อง

ผู้ชายหน้าติ๋มๆ ตี๋ๆ นั่งเงียบๆ อยู่คนเดียว

ถึงแม้จะรู้ว่า ..ความรักไม่ได้เกิดที่ภาพภายนอกก็ตาม..

แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ใครเสียหายนี่นา

แต่ก็ทำให้เราทำตัวบ้าๆ บางอย่างได้เหมือนกันนะ

รับน้องอันแสนน่าเบื่อของเพื่อนๆ

นายจะรู้มั้ยน้า..ว่าเรามีความสุขมากแค่ไหน เวลาเห็นนาย นายชอบเช็ดหน้าด้วยแหละ

ผู้ชายรักสะอาดสเป็คเราเลยนะเนี่ย >_<

นายจะรู้มั้ยน้า..วันนั้นที่นายเอา แว่นใครมาใส่ก็ไม่รู้

นายน่ารักมากเลย ดูเป็นเด็กเรียนยังงัย ก็ไม่รู้ ชอบๆ

นายจะรู้มั้ยน้า..วันที่จับสายเทค เราแอบล็อคชื่อเอาไว้ ให้เราได้อยู่สายเดียวกันด้วยแหละ

เพื่อนรุมด่าเราใหญ่เลยแหละว่า..สายเทคเราจอมปลอม..

นายจะรู้มั้ยน้า..ว่าที่เราทำไปเพราะเราจะได้ เข้ามาใกล้ๆนายมากขึ้นงัย

แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราหวังไว้ แต่เอาน่า แค่นี้เราก็มีความสุขแล้ว

..แค่รูปใบเดียว..

รูปใบเดียว ต้องการแค่นั้นจริงๆ

แต่มันก็ยังเป็นไปไม่ได้

เราก็เลยต้องยอม ..ยอมท้องฟ้า...ที่ทำให้เราได้...แค่มองนาย

จนวันหนึ่ง

เพื่อนเราตั้งใจไปถ่ายรูปมาให้

เราดีใจมากเลย ..รู้มั้ย..

นายหน้าเหมือนกันเกือบทุกรูปเลย

แต่เราก็อัดรูปนายทุกรูป

และรูปใบนี้แหละ ..ทำให้เราได้รู้จักนายมากขึ้น

จ่ำม่ำ( เพื่อนเรา)รายงานทุกสถานการณ์ ให้เรารู้เกียวกับตัวนาย

การพูดจา

นิสัยต่างๆ

ความคิด

ความรู้สึก

..........

ที่เราคงจะไม่มีวันรู้...ขอบคุณจ่ำม่ำมากๆนะ

ความจริง กับภาพในฝัน

...........ดูจะต่างกันมากเลย..............

แต่เราก็พยายามไม่คิดอะไรมาก ก็เราชอบนายมาตั้งปีนึงแล้วนะ

จะตัดใจจากใครง่ายๆได้ยังงัย ...โดยเฉพาะกับคน..อย่างนายรู้ ..มั้ย..??

หรือว่าเค้าเรียกว่า..ความรักทำให้คนตาบอด...กันแน่

แต่เอาเหอะมันไม่ได้ทำให้ใครเจ็บปางตายนี่นา

จนวันนี้ วันที่เราได้อยู่ใกล้กับนายจริงๆ

พูดกันครั้งแรก

นายจะรู้มั้ยน้าว่า..เราตื่นเต้นแค่ไหน..

แต่พอได้คุยกับนายจริงๆ

นายรู้มั้ยว่านายทำให้เราหายตื่นเต้นไปเลย

ไม่ใช่เพราะเสื้อสีเทาของนายหรอกนะ

แต่เพราะว่านาย..เป็นนาย..นี่เอง

มันทำให้เราได้รู้ว่า ความจริง กับความฝัน...ต่างกัน....แค่ไหน

นายไม่ผิดที่นายเป็นนาย

ขอบใจที่ทำให้..รู้จักนายมากขึ้น.

.
แค่ไม่กี่ประโยค

แค่คำพูดไม่กี่คำ

...เราเข้าใจ...

ขอบคุณสำหรับ..ความสุข..ที่มีให้ เวลาที่เราได้เจอนาย

ความสุขของ...การรักใครข้างเดียว...

ขอบคุณสำหรับ..ความทรงจำที่ดี

ที่ในวันนี้

..คงเป็นได้แค่ความทรงจำ เท่านั้นเอง..รู้..มั้ย

ฝืน

คอยห้ามใจทีไรมันก็ยาก ทนไม่ไหว

edit @ 2005/11/02 01:32:19